Laatste update maart 27, 2020 door Javier Argudo
de wereld Argentinië 1978 Hij was de eerste die het gecombineerde Albiceleste in haar geschiedenis opgeheven. Dat kampioenschap was vol anekdotes en afbeeldingen voor geschiedenis. Vandaag herdenken we een heel bijzondere: De omhelzing van de ziel.
Als we zeggen, editing 1978 Het werd omringd door een historische context nogal eigenaardige. Argentinië werd ondergedompeld in Videla dictatuur en voetbal was de ontsnapping voor een samenleving die een van de donkerste periodes van de geschiedenis leefden.
De gecombineerde leiding van César Luis Menotti Het was minder meer op het World. De waarheid is dat Argentinië het ging vrij slecht en kwam tot verwijdering wrijven. in werkelijkheid, de wedstrijd tegen Peru Hij hief allerlei verdenkingen als de lokale behoefte aan een overwinning tegen een rivaliserende los, tegen die tijd, Het was heel moeilijk. de 6-1 Uiteindelijk was, voor velen, een shamble volwaardige.
hoe dan ook, de zaak is dat het team onder leiding van Mario Kempes Hij bereikte de finale. Zijn rivaal was geen. Holland Hij had de wereld verblind vier jaar geleden. echter, dit keer mist zijn ster, Johan Cruyff, Ik besloot naar huis om persoonlijke redenen te blijven, zoals we uitgelegd in een ander artikel.
De wedstrijd eindigde met een gelijkspel en de kampioen moest in overwerk te worden beslist. Argentijnen waren er beter en behaalde overwinning 3-1. Met het laatste fluitsignaal kwam het beeld dat de geschiedenis gemaakt. Tarantini Hij knielde op het gras en smolt in dikke knuffel met de doelverdediger Ubaldo Fillol. Op dat moment een spontane behoefte, fan van Argentinië, Hij voegde zich bij hen.
afbeelding, gevangen genomen door fotograaf Osvaldo Ricardo Alfieri, Ik zou niet meer impact hebben gehad als het niet voor de ventilator, Victor Dell'Aquila, Hij had geen armen, omdat hij een kind had verloren. De omhelzing van de ziel, als het bekend was dit gebaar, Hij komt nog steeds voor ons toen we zien het hart.
De hoofdpersoon van dit omhelzing heeft in een interview in diagram de volgorde van wat er die dag: “Ik zat in de kraampjes op Figueroa Alcorta, toen was er weinig om het spel af Ik ging naar beneden en goed zat. Op dat moment was een lul, hij woog 50 kilo en had een goede conditie. Toen ik zag dat de scheidsrechter stak zijn hand, Ik rende mijn voeten, Ik gebogen en tac! Ik viel parmantig. Maar toch ze spelen, Ze hadden minuten toegevoegd. Toen liep ik langzaam en ging naar de kant van de stick Fillol. En als het fluitje aangeraakt laat draaien voor rechter iemand naar hold. In een tijd, Tarantini knielde als bidden tot God. Fillol deed hetzelfde en omhelsde. Ik ben net. Ik remde en ging vooruit mouwen. En daar Alfieri nam de foto. Ik heb het door hem gewijd "
