Laatste oktober-update 29, 2019 door Javier Argudo
Bij veel gelegenheden zien we of voelen we aan dat er voetballers zijn die zich niet zo op hun gemak voelen bij het spelen met hun verschillende nationale teams en we vragen ons af waarom ze dat doen. het antwoord is simpel: om hun professionele carrière te verbeteren en meer economisch voordeel te behalen. Het verhaal dat we je vandaag vertellen gaat echter over een nederige speler die weigerde met de Spaanse selectie.
We hebben het over Jose Ignacio Fernandez, beter bekend als Nacho, van wie de linkerkant was Celta de Vigo en SD Compostela en die zijn hele carrière als professional ontwikkelde in zijn geboorteland Galicië. Na een aantal seizoenen in de groep van Balaídos, verloor bekendheid en besloot van omgeving te veranderen, hoewel hij niet te ver ging.
NACHO TREKT TERUG BIJ DE SPAANSE SELECTIE
In de 'Compos' beleefde hij zijn beste tijd als voetballer. Dat team dat de lokale bevolking en vreemden verraste met de promotie en de daaropvolgende consolidatie in de Eerste Klasse Het had verschillende spelers die opvielen en een van hen was die kleine vleugelspeler die dag na dag goede prestaties neerzette.
Het was toen dat Javier Clemente, Spaanse coach op dat moment, ik spreek van Nacho tijdens een persconferentie. Spanje bereidde zich voor op de Eurocopa de England '96 en de positie van de linksback was enigszins zwak sinds de onbetwistbare Sergi Barjuan Ik had geen vervanger. Alles wees er toen op dat de Galiciër de uitverkorene zou zijn.
De verrassing was toen groot Nacho, in een interview verleend aan de Galicische televisie, De vraag of hij zichzelf Spanje zag vertegenwoordigen, beantwoordde hij als volgt: “Ik ben niet geïnteresseerd en heb er ook geen zin in. Ik ben niet goed voor deze dingen. Ik denk dat er in deze Spaanse staat mensen zijn die dat heel goed kunnen, en dat hij zich goed identificeert met het Spaanse team, wat er geweldig uitziet. cursus, “Dat is niet mijn ambitie.”. Het is waar dat de voetballer later beweerde dat zijn woorden verkeerd waren geïnterpreteerd.
De coach belde zelf, geconfronteerd met dit scenario Nacho en nadat hij zijn positie kende, besloot hij hem sindsdien niet meer op te roepen, het te hebben gedaan en te hebben geweigerd, hij zou een reglement hebben overtreden waarvoor hij zonder federaal record een jaar gestraft had kunnen worden. Afgezien van het feit of de beslissing van de voetballer al dan niet wordt gedeeld, wat duidelijk is, is dat zijn beslissing zeer coherent en respectabel was.
