Laatste update juni 1, 2020 door Javier Argudo
de 10 mei 1995, de Real Zaragoza kampioen van de Recopa of Europe riep zichzelf voor de eerste en enige keer in haar geschiedenis uit. Op de bank, een jonge huiscoach, Victor Fernandez, leidde het team.
de Parc des Princes in Parijs het was het stadium waarin de handen tegenover elkaar moesten staan voor een historische rivaal: het Engelse Arsenaal. De wedstrijd was een van de meest gelijkmatige en het was pas in de tweede helft toen de goals kwamen. Eerst kwam Zaragoza naar voren met een doelpunt van de Argentijn Juan Esnáider de minuut 67. kort na, in de 75, kwam de stropdas van de kanonniers werk van John Hartson. dus, de wedstrijd zou extra tijd worden.
Victor Fernandez: “"Het lot was voorbereid voor Nayim"
In de verlenging, als gewoonlijk, geen van beide teams wilde te veel risico nemen en bereikte de laatste minuut zonder wijziging op het scorebord. echter, unbeknownst, Victor Fernandez had een beslissing genomen die cruciaal zou zijn in de toekomst van de partij: “Het lot was voorbereid voor Nayim. oprecht, Ik dacht niet meer aan het spel, maar aan boetes. Dus ik heb Geli gezet, die een specialist was, door García Sanjuán. Geli ging naar de linkervleugel en Nayim stond aan de rechterkant. Van daaruit zou het het doel zijn dat de Recopa ons zou geven. “Het was toeval.”.
technisch, in een interview met Aragón Radio, onthoud ook wat die titel betekende voor de club en voor de hele stad: “Ik besefte het belang van de Cup Winners' Cup toen we in Zaragoza aankwamen. "Het is mogelijk dat die viering de meest massale was in de geschiedenis van Aragon.".
ondertussen, de grote hoofdpersoon van die finale, Nayim, hij herinnert zich nog dat doel dat hem onsterfelijk maakte: “De mensen van Zaragoza hebben mij veel meer gegeven dan ik hen.”. De voorbeelden van genegenheid die me sindsdien hebben getoond, zijn van onschatbare waarde. Met dat doelpunt heb ik hen heel blij gemaakt, maar zij mij ook.”.
De Cedrún, Belsué, Solana, Cáceres, Pardeza, Higuera, Nayim, Esnáider… ze gingen die avond in Parijs de geschiedenis in. dat 10 mei 1994, heel Spanje was tv aan het kijken om a Real Zaragoza wat ons gelukkig maakte, zelfs degenen die geen zaragocista's zijn. We schreeuwen allemaal gol Nayim, we herinneren ons allemaal de plaats waar we dat spel zagen. duidelijk, een geweldige tijd voor spaans voetbal.
